Eenzaamheid: dat ijskoude gat in mijn borst...

Eenzaamheid: dat ijskoude gat in mijn borst...

Via de mail ontvang ik best veel vragen.
Ik probeer de mensen zoveel en zo goed mogelijk een persoonlijk antwoord te sturen.
Daarom besloot ik om een oproep te doen om je vraag te mailen waar ik dan misschien een video over kan maken, zodat het voor meerdere mensen beschikbaar is.

En zo ontving laatst de volgende mail:

 

“Hoi Bianca,

Hetgeen waar ik mee zit is de eenzaamheid.
Het ijskoude gat in mijn borst dat zich soms niet wil vullen met de normale dingen.
Natuurlijk ben ik ontzettend blij met mijn hondje O., maar ik merk dat ik menselijk contact nodig heb.

Maar ik voel me er niet goed genoeg voor, niet belangrijk genoeg.
Mensen hebben me tot nu toe altijd zelf laten vragen.
Niemand vraagt mij ooit om wat te gaan doen.

Ik ben niet iemand die gemist word, duidelijk.

Dus ja ik weet ook niet hoe ik dat moet veranderen.
Mijn lijf is kapot en de artsen komen nog niet heel veel verder momenteel.

Dus ik spendeer bijna alle tijd op de bank.

Ik zak weg merk ik.

Groetjes,

D.”

 

Als antwoord heb ik de volgende video opgenomen (tekst loop door onder de video)

 

Eenzaamheid, ja dat gevoel kén & herken ik maar al te goed.
Het is iets waar ik enorm mee heb geworsteld en bepaalde periodes nog steeds mee worstel.
Maar doordat ik al meerdere periodes van eenzaamheid heb doorstaan, weet ik het nu sneller te herkennen en er beter/anders mee om te gaan.

Waar verlang je naar?

Allereerst ontdekte ik dat het belangrijk is om bewust te worden wáár ik nu precies naar verlangde in het contact met anderen.
Want dikwijls heb ik me juist verschrikkelijk eenzaam gevoeld IN contact met andere mensen;

  • diepe eenzaamheid in mijn huwelijk
  • niet gezien, geaccepteerd of gewaardeerd voor wie & wat ik ben in mijn familie
  • tijdens grote feesten tussen duizenden mensen het gevoel dat ik verzoop
  • mij een buitenstaander/ vreemdeling voelen op een verjaardag
  • contact wat mij meer energie kost dan dat het me oplevert

Want je kan nog wel iets willen, maar het is wel zorg om in eerste instantie echt bewust te gaan worden WAT je nu precies diep in je hart verlangt.
Naar wat nu echt GOED is voor jou!

Voor mij is dat bijvoorbeeld o.a. het volgende:

  • eerlijkheid
  • openheid
  • diepgang
  • ruimte voor andere zienswijzes of meningen
  • respect & acceptatie voor wie & wat ik ben
  • luisteren naar elkaar ipv gelijk een mening, advies of oordeel geven
  • humor

Waar het bij mij vaak op vast loopt is dat mensen wel iets zeggen of beloven, maar het vervolgens niet nakomen.
Dat vind ik erg lastig om mee te dealen.

Of dat ik het gevoel heb dat ik niet kan zeggen wat ik er nu ECHT van vind.
Want als dat zeg dan word ik of belachelijk gemaakt, uitgelachen of het contact wordt verbroken.
En dan vaak ook nog eens zonder de confrontatie met mij aan te gaan waardoor ik echt niet begrijp wat er nu aan de hand is.

Anderzijds heb ik met dit “lijstje” in de hand eens goed en kritisch gekeken naar mijn contacten en ook actie genomen.
Er bleef nagenoeg niemand meer over…

 

HANTEER JE (VOOR)WAARDEN LIJST OOK OP JEZELF

Ongemerkt verlangen we heel veel van een ander.
We voelen dat gat, die eenzaamheid en verwachten dat dit opgevuld zal worden als we maar eenmaal contact hebben met anderen.

Goed bewust worden van een lijst met (Voor)Waarden waar het contact aan moet voldoen, dat wat goed is voor JOU,
is een grote en belangrijke eerste stap.

Tegelijkertijd is het dan goed om aan jezelf te vragen:

‘Doe ik dit ook voor en naar mezelf toe?’
Ben ik dan altijd open & eerlijk?
Zeg ik dan altijd wat ik er van vind?
Of slik ik dingen door?
Respecteer ik mezelf of ga ik over mijn eigen grenzen heen om een ander een plezier te doen?
Luister ik altijd of goed naar mezelf?
Of heb ik stiekem heel veel oordelen over & tegen mezelf?
Accepteer ik mezelf voor wie & wat ik ben?’

En heel eerlijk, ik moest toegeven dat ik de lat voor een ander best wel hoog leg, maar dat ik naar mezelf toe verschrikkelijk faal!
Als een ander mij zo behandelt, dan vind ik daar iets van.
Dan ben ik boos, teleurgesteld, verdrietig, vernederd etc.

Maar ik behandel mezelf dus wel zo dag in, dag uit.
Ik laat mezelf chronisch in de steek, verwacht dat een ander het gat vult en als die ander dat niet doet dan is dat ook nog de schuld van die ander!

Bijzonder toch eigenlijk?

JOUW LEVEN IS JOUW VERANTWOORDING EN VAN NIEMAND ANDERS!

Niemand op de hele wereld kan jou gelukkig maken.
Dat is JOUW taak, en van jou alleen!

Dus als jij jezelf niet vertrouwd?
Hoe kan een ander dat dan doen?
Als jij jezelf niet respecteert, accepteert, waardeert….waarom verwacht je het dan wel van een ander?

Dit gaat niet over schuld, want ik weet dat velen al gebukt gaan onder schuld en schaamte.
Maar dit gaat over VERANTWOORDING, en dat is iets heel anders.

Door je meer te verdiepen over dit soort vragen, hier over te schrijven en je bewust te worden, ga je jezelf op een veel dieper niveau leren kennen.

Hierdoor ontwikkel je ook kracht.
Het geeft je je zelfstandigheid en onafhankelijkheid terug.
En daarmee ook eigenwaarde en zelfvertrouwen.

 

 

Eenzaamheid en Vrijheid zijn beide zijdes van dezelfde medaille

EENZAAMHEID IS DE ACHTERKANT VAN VRIJHEID

Alles heeft minstens 2 kanten.
Dingen hebben zowel voor- als nadelen.
Zo hoorde ik iemand ooit eens zeggen;

“Rouw is de achterkant van liefde, het zijn de 2 verschillende zijdes van dezelfde medaille.”

Dat vond ik zo mooi.
Want zonder die liefde, ook niet die rouw…

Wat voor mij een heel heel groot goed is, is VRIJHEID.
En we roepen het zo hard; vrijheid.
Maar HOE vrij zijn we eigenlijk?
En wat is vrijheid voor jou?

Dikwijls zijn relaties, families, werk, genootschappen etc. verbonden aan leefregels.
Aan voorwaarden.
Aan geboden en verboden.

Ik heb me hier nooit thuis in gevoeld.
Want ik voel me overal en tegelijkertijd nergens thuis.
Met heel veel mensen, groepen etc. heb ik wel enige overeenkomst, maar nooit “helemaal“.
En als ik dan in zijn groep zit, dan voel ik dat ik begrensd word.

Alsof ik in een kooi zit.
Het voordeel van een kooi is dat het grenzen heeft.
Tegelijkertijd is het ook veilig.
Want ik WEET waar de grenzen zijn en ook dat er zaken van buitenaf mij niet kunnen raken.
Dit is dus gelijk het voor- en nadeel van een kooi.

De andere kant, dus buiten die kooi, is vrijheid.
Vrijheid kent dan geen grenzen.
Alle ruimte om te doen en te laten wat je min of meer wenst.
Maar zonder de grenzen en kaders, is er ook meer onduidelijk.
En onduidelijkheid is voor het brein ook weer onveilig.

Onbegrensde ruimte is ook weer een gat, wat nooit helemaal gevuld kan zijn.
Want dan is het geen ruimte meer….
En zo zit je dus ook gelijk aan de twee kanten van vrijheid.

 

BEWUSTE KEUZES & ACCEPTATIE GEEFT RUST

Daarom is het zo belangrijk om je bewust te worden van waar je nu precies naar verlangt.
En dat dan ook echt te gaan doen.
Keuzes maken.
En die zijn niet altijd zwart/wit.
Want alles heeft voor- en nadelen.

Zelf kies ik bewust voor mijn vrijheid.
Als ik behoefte heb aan contact dan KIES ik daar ZELF voor.
En dan neem ik ook ACTIE.

Als je honger hebt kan je ook wachten tot iemand aanbelt met een bord eten.
Maar de kans dat je dan verhongert is vrij groot.
Dus als je trek hebt, dan regel je zelf je eten.

En zo doe je dat dus ook als je behoefte hebt aan contact.
Daarnaast heeft elke keuze een consequentie.
En die heb je te accepteren.

Ik kies er dus bewust voor om alleen te zijn.
De consequentie is dat ik me soms ook erg eenzaam voel.

Op die momenten probeer ik echt nog meer naar mijn hart te luisteren.
Wat zachter & milder voor mezelf te zijn.
En vooral niet te hard te oordelen over de antwoorden die ik dan krijg.
En ja, soms is dat dagen lamlendig op de bank hangen.

Maar hoe sneller ik het accepteer, hoe sneller het enorme nare gevoel als een wolk voorbij drijft.

Dat ijskoude gevoel  verdrijf ik door mezelf warmte & liefde te geven.
Want dat is allereerst de taak van mijzelf.

 

LEEF MEER IN DE VRAAG I.P.V. DE CONCLUSIE

Leven in de vraag is iets waar ik nu sinds vorig jaar meer bewuster mee bezig ben.
Want veelal leef je ongemerkt in de conclusie;

  • ik voel me ongelukkig
  • ik ben eenzaam
  • daar heb ik geen geld voor
  • dat kan ik niet
  • etc.

Dit zijn conclusies die als een grammofoonplaat met een kras, maar blijft hangen.
Ze worden dan steeds luider en sterker.

Dit doorbreek ik door mezelf dan een vraag te stellen;

  • Wat zou ik willen?
  • Wat heb ik nodig?
  • Wat zou nu goed voor mij zijn?

Dat schrijf ik op.
En n.a.v. die antwoorden kan ik weer nieuwe vragen stellen?
Bijvoorbeeld m.b.t. eenzaamheid;

  • Hoe kan ik mensen ontmoeten op een manier die bij mij past?
  • Waar kan ik mensen ontmoeten?
  • Wat kan IK doen om meer onder de mensen te zijn?

Het grappige is; ik ben telkens weer verrast over de antwoorden!
Onthoudt één ding: “Zonder vraag, géén antwoord!”

Dus stel ALTIJD vragen, je leven lang!

 

Heb jij een vraag waar je wellicht een video of blog over zou willen?
Stuur dit dan naar contact@ptssdebaas.nl

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *