Eenzaamheid…

“Ik mis de diepe verbintenis met mijn ZELF…”

Eenzaamheid, we denken daarbij al gauw aan ouderen die nu alleen in de verpleeghuizen zitten omdat niemand mag komen. Aan mensen die alleen zijn of niemand hebben.

Als ik denk aan eenzaamheid dan denk ik ook aan de diepe eenzaamheid van WEL mensen om mij heen hebben maar mij niet kunnen verbinden.
Aan niet te durven vertrouwen en niemand durven toelaten als het gaat om de dingen die er werkelijk toe doen.
Om kwetsbaarheid en delen van emoties.
Om de diepe verbintenis met jezelf maar ook met andere missen.

Ik heb vaak last van gevoelens van eenzaamheid.
Niet omdat ik niemand heb.
Wel omdat ik niet altijd de verbinding weet te maken met mezelf en met andere en mij ook niet altijd de juiste houding weet te geven in sociale contacten. En mij vaak het buitenbeentje voel daardoor.
Ik heb dat in mijn jeugd door mijn trauma’s niet geleerd en dat ben ik nu als volwassene nog steeds aan het leren.

Wat ik de laatste tijd steeds meer leer is dat de verbinding met jezelf een belangrijke rol speelt in de verbinding met andere mensen en ook in het gevoel van eenzaamheid.
Als ik in contact met mezelf en mijn emoties sta kan ik mij vaak ook beter verbinden met de ander. En als ik in contact sta met mezelf en mijn emoties er kan laten zijn voel ik mij vaak minder eenzaam.
Ook dan is het niet altijd makkelijk om die verbinding te kunnen voelen maar mezelf kunnen zijn met mijn emoties en kwetsbaarheid is belangrijk voor mij om die diepe innerlijke eenzaamheid te kunnen doorbreken.

Mijn diepe innerlijke eenzaamheid doorbreken begint dan ook voor mij bij het leren toestaan van emoties en kwetsbaarheid bij mezelf en veilige mensen toe laten in die kwetsbaarheid.
Het begint bij net zo mild te zijn voor mezelf als voor andere mensen.

Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend maar voor mij is het niet zo vanzelfsprekend.
Voor mij blijft het een proces in mezelf om mee bezig te zijn. Steeds weer de verbinding aangaan met mezelf ook al betekend dat ook soms in contact staan met emoties die minder prettig zijn.

Ik las laatst een hele mooie Quote die precies aangaf hoe het voor mij voelt:

“Ik heb geen liefde gekend als kind maar in het nu ben ik verantwoordelijk om mezelf alsnog die liefde te geven.”

Groetjes,

Lotus

Lotus

Lotus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik heb een vraag

Via dit formulier kunt u een vraag stellen aan PTSS de Baas

Enquete

Vragenlijst voor naasten van mensen met PTSS

Heeft iemand in jouw omgeving PTSS?

Doe mee!

Jouw bijdrage is zo ontzettend belangrijk om meer inzicht en bewustwording te creëren over hoe het voor de ‘Naasten’ is van mensen met PTSS.