Seksueel Misbruik maakt Relaties verwarrend en ingewikkeld voor mij

Ik heb Vroeg Kinderlijk Trauma opgelopen doordat ik als kind blootgesteld ben aan geweld en seksueel misbruik.
Dit heeft zijn sporen nagelaten in hóe ik relaties heb ervaren en de gevolgen ervan, in mijn dagelijks leven.

Onveilig opgroeien 

Het gezin en huis waar ik opgroeide was onveilig voor mij als kind.

De mensen die ik toen had moeten kunnen vertrouwen waren onbetrouwbaar. 

Dit had veel invloed op mij als kind. Ik wantrouwde de mensen om mij heen en trok mij terug.
Aan de andere kant had ik wel behoefte aan ‘veiligheid en liefde.
Voor de mensen in mijn omgeving was het niet makkelijk om hier doorheen te prikken. 

Het verlangen naar liefde en veiligheid maakte mij kwetsbaar 

Mijn moeder was de enige persoon waar ik me veilig bij kon voelen, als zij er was.
Zij was vaak afwezig omdat ze regelmatig opgenomen werd in klinieken.
Zij overleed toen ik nog erg jong was. Vanaf dat moment had ik niemand meer.

Er kwam hulp in ons gezin.
Dit bestond uit een aantal vrouwen en één mannelijke hulpverlener.
Zij wisselden elkaar onderling af.
De mannelijke hulpverlener zag mijn behoefte aan liefde en had oog voor mijn kwetsbaarheid.
Op zich is dat natuurlijk heel positief dat er iemand was die mij écht zag als kind.
Echter, de manier waarop hij dit deed, was niet gezond.
Het misbruik wat door hem gebeurde heeft gezorgd voor een extra kras op mijn ziel. 

Hij wist heel handig gebruik te maken van de situatie en mijn kwetsbaarheid door het al eerdere seksueel misbruik en geweld in mijn gezin van herkomst. 

Echte liefde of lust van een volwassen man? 

Hij gaf mij liefde maar daar stond wel wat tegenover.
Dit ging zo ver dat hij mij ook begon te misbruiken.
Het heeft lang geduurd voor ik het zo kon zien.
Want hij was toch lief voor mij?
Tevens deed hij het op zo’n manier dat IK mij als kind verantwoordelijk ben gaan voelen voor wat er gebeurde.

Hij was voor mijn gevoel de enige die van mij hield dus hoe kon dat fout van hem zijn? De verwarring die ik hierover ben gaan voelen als kind was ontzettend groot.
Toen hij na een verhuizing weer contact zocht was er niemand die dat gek vond. (Want hij voelde zich vast gewoon betrokken.)

Ik was inmiddels een jaar of 12 toen hij er voor zorgde dat hij een weekend kwam logeren als mijn vader en inmiddels stiefmoeder weg waren.
Ook mocht ik bij hem logeren als zijn vriendin en hun zoontje weg waren.
Dit waren de momenten dat hij nog verder ging in het seksueel misbruik als eerder. 

Het ingewikkelde is dat ik mijzelf als puber heb wijsgemaakt dat ik het zelf wilde en dat het bij zijn liefde voor mij hoorde.
Iets wat de man in kwestie ook tegen mij heeft gebruikt later.
Daarnaast zag ik het als een zegen om weg te zijn van mijn thuissituatie, die nog steeds onveilig was.
Schokkend om me nu te beseffen dat ik toen het seksueel misbruik minder erg vond dan thuis te hoeven zijn.

De gevolgen 

Ongeveer 2 jaar later werd ik uithuis geplaatst en stopte dit contact.
Daarna begon ik langzaam in te zien dat het niet orde was maar tegelijkertijd voelde ik mij ook enorm schuldig en in de war.
‘Hoe kon ik toch zo stom zijn? ‘
Tegelijkertijd miste ik de misbruiker, omdat hij mijn laatste strohalm naar veiligheid en geborgenheid was voor mijn gevoel. 

Iets wat de hulpverleners om mij heen ook als zorgelijk ervaarde. 

Pas toen ik volwassen was besefte ik ten volste hoe het precies in elkaar zat.
Al die jaren leefde ik met verwarring, schuld gevoel en praatte ik het misbruik van de hulpverlener vaak nog goed voor mezelf. (Zelfs nu soms nog.)
Maar gelukkig kan ik dat steeds beter loslaten sinds een tijdje.

Dit alles heeft enorm veel impact op mij gehad en resulteerde in PTSS.
Het is wrang om te beseffen dat ik nooit een veilig thuis heb gehad als kind.
Dat ik hierdoor mensen wantrouwden en ze niet toeliet.
En degene die hier een beetje doorheen wist te prikken, dit alleen maar deed met het doel om mij te misbruiken.

Dit heeft mijn vertrouwen enorm geschaad.

Niet alleen het vertrouwen in andere mensen, maar ook het vertrouwen in mijn beoordelingsvermogen of mensen wel oké zijn en het beste met mij voor hebben.
Ik ben bang voor mannelijke hulpverleners en voor mijn eigen reacties.
Mede om die reden ga ik binnenkort ook in therapie bij een mannelijke psycholoog. Een enorme stap waarvan ik verwacht dat het mij veel kan leren. 

Ik durf geen intieme relatie aan te gaan omdat die liefde besmet voelt en mijn seksualiteit beschadigd is.
Ik worstelde lang met zelfverwijt want hoe kon ik zo stom en naïef zijn en dit steeds weer opnieuw laten gebeuren? 

Een oordeel wat ook later in Jeugd hulpverlening alleen maar versterkt werd doordat een hulpverlener zei: 

“Jij wordt ook altijd verliefd op oude mannen he?”

Verwijzend naar het seksueel misbruik en de verwarring waarvan ik dacht dat het verliefdheid was.

Mijn vertrouwen in mensen was na het seksueel misbruik van de hulpverlener al helemaal ver te zoeken. Helaas is dat vertrouwen alleen maar steeds verder weg geraakt. Want elke keer als ik hoop had op een beter leven, werd dat steeds weer onderuit gehaald.
Als je kwetsbaar bent en op zoek bent naar liefde en geborgenheid is het net alsof je een sticker op je hoofd hebt waarop staat: “PAK MIJ MAAR!”

De Trauma cirkel doorbreken 

Als volwassen verzamelde ik de moed om opnieuw hulp te gaan zoeken en dat bleken toppers te zijn. Mensen die met een groot Hulpverleners Hart mij wilde helpen en samen met mij de confrontatie aan durfde te gaan met mijn zeer traumatische jeugd en de gevolgen.
Zij hielpen mij aan een eigen veilige plek waar ik inmiddels alweer 6 jaar woon.

Ik kreeg steeds meer mensen en vriendschappen om mij heen.
Hierdoor heb ik inmiddels geleerd om mensen te durven vertrouwen en mij op een gepaste manier te hechten.
Stap voor stap leer ik weer om te vertrouwen op mijn eigen beoordelingsvermogen. Zelf te kiezen wie ik wil toelaten in mijn gevoelsleven. 

Ik ben mensen ben gaan toelaten en bij een aantal durf ik mijzelf te zijn en mijn kwetsbaarheid te tonen. 

Daar heb ik niet alleen zelf hard voor moeten werken maar ook de mensen om mij heen.

Zij hebben moeten goed maken wat andere kapot hebben gemaakt in mijn jeugd.
Ik heb nog een lange weg te gaan maar ik heb goede hoop dat ik uiteindelijk in een fase kom waarin ik zelfs een liefdesrelatie aan durf. 

Wellicht zal dit nog wel even duren, maar de hoop en het vertrouwen dat het steeds beter wordt, groeit.

Lotus

Lotus

Andere artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ik heb een vraag

Via dit formulier kunt u een vraag stellen aan PTSS de Baas