STOP met excuses! - boekreview

STOP met excuses! - boekreview

Excuses, we kennen het allemaal.
We hebben er ook allemaal wel last van.
Eigenlijk is een excuus ook een soort van “leugen”.
Een leugen die we ons zelf vertellen om vooral niet in beweging te komen.

Excuus Catalogus

Wayne Dyer heeft er een prachtig boek over geschreven;
“STOP! Geen excuses meer.”
Ik heb een video review gemaakt die je hieronder kunt bekijken.

video review over het boek

Een van de dingen waar hij het in zijn boek over heeft is de zogenaamde “Excuus Catalogus”. Hier staan een aantal zeer herkenbare excuses in.

  • Het zal moeilijk zijn
  • Het zal veel tijd kosten
  • Ik ben niet sterk genoeg
  • Ik heb het te druk
  • Niemand zal mij helpen
  • Ik heb er de energie niet voor
  • Dat verdien ik niet
  • etc.
Je trekt aan wat je bent…

We trekken niet aan wat we WILLEN, maar wat we ZIJN

Om dit te doorbreken zullen we eerst bewust moeten worden van wat we doen.
Vandaar dat het ook handig is om je eigen excuses eens goed en eerlijk onder de loep te nemen.

Daarnaast is het wel noodzakelijk om te weten wat je nu eigenlijk wél WILT.
Aangezien we heel erg geprogrammeerd zijn om vooral te klagen over de dingen die we NIET willen in ons leven.
Want stel dat je bent afgestemd op Radio 538 en je vindt dit helemaal niks.
Dan zal je eerst moeten bepalen welke zender je dan WEL wilt ontvangen en de frequentie zo moeten aanpassen
dat je het ook daadwerkelijk kunt ontvangen.

Als je weet wat je wél wilt in je leven, en je kunt ook beantwoorden WAAROM en wat het je oplevert
als je dit in je leven zou hebben, dan krijg je al een wat helderder beeld.
Vanuit die positie wordt het al wat makkelijker om eens te gaan kijken WAT je nu precies ervan weerhouden heeft.

KIEZEN i.p.v. EXCUSES

Eén van de dingen waar je eigenlijk direct mee moet gaan beginnen is zeggen dat je ergens voor KIEST.
Dit leerde ik reeds jaren geleden toe te passen tijdens een training Geweldloze Communicatie.
Hoe vaak zeggen we wel niet;
‘Ik moet dat doen voor mijn werk.
Ja zelf zou ik het niet doen, maar ja, ik móet het van mijn baas!’

Natuurlijk begrijpt iedereen wat je zegt.
Maar eerlijk is eerlijk, het is en blijft jouw eigen keuze dat je dit opvolgt.
Wat je dan zou kunnen zeggen is:
‘Ik kies er voor om dit toe te passen.
Ik loop het risico om mijn baan te verliezen en dat wil ik niet.
Dat durf ik niet aan.’

Het verschil zit het er in dat je je verantwoording neemt voor alle dingen die je doet in je leven.
Dat geeft enorme kracht.
In het geval van PTSS hebben mensen dikwijls de meest afschuwelijke dingen meegemaakt.
Maar al snel wordt dit ook ons schild.
Een schild die we als een excuus gaan gebruiken.
Wat niemand ook maar in twijfel durft te trekken.
Het geeft ons ook een gevoel van rechtvaardiging.

  • ‘Door mijn ouders kan ik nu niet……’
  • ‘Ik ben zo beschadigd door mijn jeugd dat ik nu geen contact meer aan kan gaan….’
  • ‘Ik zal hier nooit van herstellen, daar is te veel voor gebeurt…’
  • Etc.

Onze excuses worden een gevangenis

Zonder het door te hebben plaatsen we onszelf in een gevangenis met dikke ondoordringbare muren.
Degene die het ook maar waagt om daar iets van te vinden wordt terechtgesteld met allerlei rechtvaardigingen
en we wijzen met onze vinger continu naar de schuldigen.
ZIJ hebben ons in die gevangenis geplaatst.
Maar wat we niet in de gaten hebben, is dat we dit ondertussen ZELF doen.
Het verleden is al lang voorbij.
Vele mensen/daders zijn misschien al dood of verdwenen.
En toch houden wij, en alleen WIJ, de excuses in stand.

Elimineer je excuses

Wayne Dyer gaf 7 sleutelideeën aan om je excuses uit de weg te ruimen:

  • Verwijder alle etiketten van welk soort dan ook
    (te oud, niet slim, beschadigd…)
  • Ga te rade bij jouw onderbewuste geest
    (wordt bewust van je gewoonte geest)
  • Mindfullness
    (observeer je gedachten, gedrag, gewoonte geest, alles….)
  • Wees bereid om in beweging te komen
    (Wat wil je wél en waarom!)
  • Affirmaties
  • Leef in een behulpzaam en ondersteunend Universum
  • Stop met KLAGEN & VERKLAREN!

Het vereist echt oefenen, oefenen en nog eens oefenen om hier mee aan de slag te gaan.
Doe dit met volharding, geduld EN met een goede dosis humor.
Daarbij is het lastig om alle blinde vlekken van jezelf te zien.
Als je immers al ZO lang op een bepaalde manier gedacht, gevoeld en gedaan hebt, dan is het wel lastig om dit te onderkennen als zijnde een excuus.

Excuses houden onze huidige situatie in stand

Een enorm excuus waar ik momenteel mee stoei is opstaan.
Ik ga steevast te laat naar bed.
Dat komt eerlijk gezegd ook omdat ik bang ben om te slapen.
Nou meer nog, dat ik NIET in slaap zal kunnen vallen.

Tegenwoordig zit ik al niet meer hele nachten op.
Soms nog wel, dan trap ik er weer in.
Maar nu nog als ik dan op tijd naar bed ga, dan komt er zo’n stemmetje die zegt:
‘Nog even mijn telefoon checken.’
En voor ik het weet zit ik weer een half uur doelloos te scrollen op mijn tel.
Iets waar ik eigenlijk overprikkeld van raak en slechter door slaap.
Hierdoor pak ik toch nog even een boek en hopla, voor ik het weet is het weer midden in de nacht…

De volgende dag gaat de wekker.
Steevast heb ik dan te kort geslapen.
Een stem komt dan als een soort reflex naar boven;

‘Ik ben moe.
Ik kan nog wel even blijven liggen.
Morgen is een betere dag om met die meditatie te beginnen…’

En voor ik het weet, snoozed mijn wekker zo een uur lang door.
Met een enigszins mislukt gevoel sta ik op.
Constaterend dat het nu toch al te laat is om nog de dag met die meditatie te beginnen.
Er zijn nu andere, belangrijkere, dingen die ik moet doen.
‘Morgen!‘, luidt het antwoord.
Morgen komt nooit, want telkens blijf ik dit tegen mezelf zeggen.

Wie of wat zou je zijn zónder je excuus?

In het laatste deel van het boek wordt de uiteindelijke verandering omschreven.
Het laatste zetje wat we nodig hebben om uiteindelijk te stoppen met excuses.
Wayne Dyer laat zien dat we onszelf een aantal vragen kunnen stellen:

  • Is het waar?
  • Waar komen de excuses vandaan?
  • Wat levert het op?
  • Hoe zou mijn leven eruit zien als ik die excuses niet langer zou gebruiken? (Wie zou ik zijn, hoe zou ik me voelen, hoe zou ik denken?)
  • Kan ik een reden bedenken voor verandering?

Uiteraard als ik heel eerlijk deze vragen ga beantwoorden, dan moet ik gaan bekennen dat IK,
en niets of niemand anders, mijn eigen leven saboteert.
Dat IK zelf, mijn eigen grootste vijand ben.
En niet mijn verleden, niet mijn PTSS, niet mijn ouders, ex of wat dan ook.

Weten WAAROM je het doet geeft je focus en energie

Makkelijk is het niet, de beloning is echter wel groot

Je gewoontepatronen doorbreken is niet gemakkelijk.
Je moet bereid zijn om jezelf letterlijk & figuurlijk bij je kladden te pakken en een schop onder je achterste te geven.
Het brein houdt niet van verandering.
Ook al wéét je met je hele ratio dat deze verandering goed voor je zal zijn, elke verandering/ vernieuwing is eng.
Onbewust roept het veel angst op en je eigen brein/lijf zal je gaan saboteren.
Dat stemmetje zal je van alles wijs gaan maken om alles maar bij het oude te laten.
In sommige gevallen kan dit best ver gaan.

Humor en relativeren

Vandaar dat het zeer belangrijk is om te bepalen WAT je wilt veranderen en WAAROM.
Dat je een zo helder mogelijk beeld probeert te krijgen van wat het je op gaat leveren.
Persoonlijk zou ik je dan adviseren om daar een VISION BOARD van te maken.
Zodat je jezelf dagelijks blijft herinneren WAAR je naar toe werkt.
En HUMOR!
Jezelf wat minder serieus nemen en wat meer om jezelf lachen, helpt enorm.
Als er iets is wat enorm verzacht, dan is het wel even flink lachen om jezelf.

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *