Ik heb geen idee of ik zo geboren ben: maar sinds ik voor het eerst psychische hulp ben gaan zoeken val ik van de ene in de andere verbazing.
Dat geldt trouwens niet alleen voor Geestelijke Gezondheidszorg, ik zie deze tendens door alle lagen van de bevolking heen gaan.

vakjargon is vaak ondoorzichtig en niet praktisch

Gevangen in vak-jargon

Het allereerste wat mij verbaast is het veelvuldige gebruik van het zogenaamde “vakjargon“.
Ik snap best dat voor artsen of hulpverleners onderling het handig is om bepaalde dingen vast te leggen in afspraken zodat er duidelijkheid ontstaat.
Maar ondertussen heb ik het idee gekregen dat niemand meer “normaal” met elkaar communiceert.
Woorden als; gezonde ouder, gekwetste kind, dissociatie, trigger, herbeleving, stoornis, overprikkeld, paniek, angst etc. etc. etc.

Het wordt er alleen maar abstracter door

Door in dit soort vaktermen met elkaar te gaan praten, en dit ook aan te nemen voor de “waarheid“,
komen we naar mijn mening steeds meer van onszelf af te staan.
Daar bedoel ik mee; ons leven in de praktijk.
Want wat bedoel je nu eigenlijk te zeggen als je roept;

‘Ik voelde me getriggerd door dat diegene dat zei.
Dat gaf een onveilig gevoel.
Het gekwetste kind kwam weer in alle hevigheid naar boven.
Gelukkig kon mijn therapeut de rol van Gezonde Volwassene op zich nemen.
Dit ben ik zelf stap voor stap aan het oefenen.
Maar dat is een lange weg, want ik ben immers ook zo beschadigt.’

Bovenstaande is niet verzonnen.
Ik hoor het zó vaak om mij heen.
Ook mijn psychologe, die ik overigens heel hoog heb staan, doet dit.
Alles wat er ook maar met mij aan de hand is, wordt terug vertaald naar mijn verleden.
Een griepje, infectie, hoofdpijn, keelpijn….noem het….en er wordt een verband gelegd met mijn verleden.
In mijn ogen raken we op deze manier steeds verder verwijdert van onze eigen kern.
En die kern, die hebben we nu juist zo hard nodig.

Wollig taalgebruik

Door massaal de therapeuten taal te gebruiken hebben we ons een soort van “wollige” taal eigen gemaakt.
Een taal waarvan de definitie danig wordt misbruikt en/of verkeerd wordt geïnterpreteerd.
In mijn ogen ontstaat er ondertussen een vervuiling van diagnoses, zijn mensen erg snel in het zelf-diagnostiseren,
of identificeren zij zich met een gegeven diagnose.
Neem bijvoorbeeld “dissociatie
Ik ga hier niet betwisten of iemand last heeft van dissociaties, bedoel, daar heb ik zelf ook mee te maken.

Maar WAT gebeurt er dan precies in je lijf?
In je hoofd?
Wat voor gedachten komen er bij je op?
Wat voor gevoelens komen er bij je op?

Je eigen taal en woorden geeft je meer inzicht en kracht

Geloof me, ik spreek hier uit ervaring.
Er is NIEMAND geweest die mij hier mee geholpen heeft.
Dit is een stuk dat ik zelf heb uit moeten vinden.
Eigenwijs dat ik was, om niets zomaar aan te nemen.
Als ik bovenstaande vragen beantwoord omtrent dissociatie, dan heb ik opgemerkt dat ik het WEL van te voren aan voel komen.
In het begin was de tijd daartussen zeg maar een milliseconde.
Maar door bewustzijn training kon ik hier iets langer tussen krijgen.
Ik voel me langzaam wegzakken dan komen er gedachten.
Herken ook steeds slechter mijn omgeving.
Maar HEEL eerlijk…..ik WIL verdwijnen!
Ik wil NIET de confrontatie aan gaan met het heden.
Het is een soort van automatische reactie waar in weze een soort van winst in zit.
Want ja, ik werd vanaf dat moment met rust gelaten.
Ik hoefde geen verantwoording meer af te leggen.
En zo heb ik uren in een kast doorgebracht.
Mezelf bijna verbrand onder een kokend hete douche waar mijn partner me dan onder vandaan probeerde te praten.
Ik hoefde geen intimiteit aan.
Zeker niet als ik zo’n reactie kreeg door intieme aanraking.
Want dan was het ook nog eens mooi “ZIJN SCHULD“.
Vervolgens kon ik mijn ei kwijt bij een therapeut die er nog eens een schepje bovenop deed.
Want ja, ik was immers ZO beschadigt!!!

Stel jezelf de vraag: versterkt dit of verzwakt dit mij?

Ben ik beschadigd?
Absoluut!
Is het makkelijk om er op zo’n manier naar te kijken en mee om te gaan?
NEE!
Want het zet alles op zijn kop.
Alles wat je over je zelf vindt, waar je jezelf eindelijk mee kan identificeren etc.

Maar vraag jezelf af bij ALLES wat je doet in je leven:
VERSTERKT OF VERZWAKT MIJ DIT?

Ik wil je dan ook uitdagen om eens te af te kicken van het vakjargon.
Ga eens kijken of je andere woorden kunt vinden.
Woorden die bij JOU passen.
Waarbij je gelijk duidelijk hebt WAT er nu precies speelt.
Concreet en niet abstract of wollig.

Je bent meer dan je diagnose

Want af en toe krijg ik wel eens het idee dat ALLES wat er gebeurt wordt terug vertaald naar onze diagnose of verleden.
Terwijl, wees eerlijk…
Dit is het leven!
Het leven is niet altijd leuk.
In het leven is er nu eenmaal ziekte, dood, tegenslag, pijn.
Dat is geen doemdenken, dat is gewoon keiharde realiteit.
En juist door zo realistisch te denken, kan je ook wat dankbaarder worden voor de dingen die WEL goed gaan in je leven.

Je bent meer dan de GGZ vakjargon.
Je bent meer dan je diagnose.
Je bent MEER dan je PTSS.

Om je PTSS DE BAAS te worden zal je dáár mee moeten gaan beginnen.
En de verantwoording moeten gaan nemen voor je leven.
Voor de volle 100%, met alle voors en tegens.
DAT is leven in zijn volledigheid.

Always keep an open mind. Motivational quote.

Probeer hier met een open mind naar te kijken

Ik kan me voorstellen dat bovenstaande tekst misschien rauw op je dak valt.
Dat het je boos maakt of verdrietig.
Speciaal tegen jou wil ik dan zeggen:

‘Mijn excuses als je je door mijn schrijven gekwetst voelt.
Dat is never nooit mijn bedoeling.
Ik was ooit waar jij nu bent.
Een doolhof zonder uitgang.
Ik heb tijdens NLP geleerd dat
“Als je doet wat je altijd gedaan hebt, zul je krijgen wat je altijd gekregen hebt.”
Pas nu begin ik daar de werkelijke diepte van te ervaren.
In mijn ogen worden we gevangen gehouden in het GGZ spinnenweb.
Niet eens bewust of met kwade opzet.
Maar ik gun je echt de weg uit dat web, uit dat doolhof.
En daarvoor zal je de dingen “anders” moeten gaan doen.
Zodat je ook een “andere” uitkomst kunt creëren.
Dát is wat ik je gun.
Dát is mijn missie met PTSS de Baas.
Ik hoop dan ook dat je misschien door je pijn heen kunt kijken,
en net even de dingen van een andere kant kunt bekijken.
Wie weet wat het je oplevert.
Je hebt niets te verliezen, alleen maar te winnen.
Wens je namelijk alle liefde en geluk.’

Een methode die perfect aansluit op bovenstaande, is de YUCELMETHODE.
Mocht je daar meer over willen weten, dan kan je op onderstaande links klikken om de videos te bekijken die ik daarover gemaakt hebt.

Review van de demo + boek
Volledige Interview Yucelmethode

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *